Zondag.... een echte rustdag

Voetjes van de vloer. Veel gelezen, wat getukt en een fixe wandeling gemaakt. Ben langs de kust gelopen om te zien of er nog interessante strandspots en visplekjes zijn. Strandspots niet zozeer; visplekjes wel. Wat opvalt is het schrijnende verschil tussen rijk en arm. Achter de muur van de residentiele woning had een bedelaar van plastic zakken en vodden een schuilhutje gemaakt. Daarvan heb ik een foto gemaakt om het verschil te benadrukken. Verder ligt er natuurlijk de nodige troep langs de weg. Maar het zeewater is superhelder en er staan genoeg mensen te vissen. Ook liggen er hier en daar verspreid woningen en hotelletjes of bar/restaurants. Zelfs een luxe openluchtzwembad ontbreekt niet.

Tijdens mijn wandeling kwam ik een Bangladeschi tegen die dezelfde kant op wandelde. Hij sprak geen woord Frans en gaf toe zich wel geisoleerd te voelen. Ik ben maar met hem meegewandeld. Hij woonde hier nu al 5 maanden en werkt ook voor de UN, maar dan een andere branche. Zijn contract zou 3 maanden duren, maar z'n baas wil hem niet laten gaan. En dus weet hij niet wanneer hij weer naar z'n vrouw en kinderen kan. Toch wel triest om dat zo te horen. Maar hij zag er niet echt ongelukkig uit. Hij had net een appartement gehuurd, en daar hebben we een bakkie thee zitten doen. Wel leuk om zo mensen te ontmoeten.

's Avonds heb ik in m'n eentje frites met brochettes (vleesspiesjes) zitten eten. Een lekker biertje erbij en ik was tevree. Daarna in gesprek geraakt met de ober van de tent: hij maakte kunstwerken van houtpoeder en daar heeft hij wat foto's van laten zien. Mooie plaatjes. Hij gaf me z'n visitekaartje, dus misschien dat ik hem nog bel voor een stuk aan de muur. Maar waarschijnlijk niet: we kunnen in Nederland toch niet zoveel meer hebben, qua souveniers.

Gisteravond ook nog maar even tegen de mensen van wie ik het studiootje huur gezegd, dat ik vertrek. Nu maar weer in een hotel.

ut morn of zo