Consultancy in de Centraal Afrikaanse Republiek

Tja, dan ben je bezig je te bezinnen op wat je wilt gaan doen en dan plotseling komen er allerlei consultancy opdrachten op je af. De UNDP komt mensen en kennis te kort (en zeker mensenkennis), dus besteden ze veel uit aan consultants. Meestal free lance, omdat de betaling nou niet zo goed is dat consultancy bedrijven zich erop inschrijven. Dat ben ik nu dus ook aan het doen, en in dit geval heb ik wat opdrachten lopen voor de UNDP, Unesco en de IEPF (een organisatie die ervoor moet zorgen dat de nalatenschap van Napoleon niet te gronde gaat).

Eind November werd ik dus plotseling gebeld door mijn ouwe collega's in Dakar, of ik de week erop niet even 9 dagen naar de Centraal Afrikaanse Republiek kon vliegen om daar een team te helpen met het schrijven van een voorstel. Nou, daar had ik wel oren naar, dus heb ik alles in het werk gesteld om het contract en visum te regelen. Ik zou 70% vooral betaald krijgen als voorschot, maar met alle rompslomp kreeg ik dat uiteindelijk natuurljk pas na mijn bezoek. Als consultant neem je dus risico's. Maar goed, visum geregeld en zelf opgehaald de dag voor mijn vertrek in Breda; e-ticket toegestuurd gekregen door de IEPF (= Institut de l'energie et environnement pour la francophonie); spullen gepakt en uitgevlogen. Ik was nog niet in de CAR geweest, dus voor mij wel weer een belevenis. Ik wist wat ik zou gaan doen, want uiteraard moest ik zelf de Terms of Reference schrijven. 's middags vertrokken; rond 3 uur 's nachts in Bangui (hoofdstad CAR). Hier werd ik opgepikt door de administratief medewerker van de projectleider en een chauffeur. En meteen in een ietwat gammel hotel neergeworpen. De volgende morgen zou ik de projectleider ontmoeten en dan verdere afspraken maken, op basis van een werkplan wat ik van te voren al had toegestuurd.

Ik heb dus een week met een groep van 6 mensen in een klein hokje gewerkt aan een projectvoorstel voor de capaciteits opbouw van CAR inzake landdegradatie en het schrijven van een nationaal actieplan voor de UNCCD (www.unccd.org). Heel leuk om te doen: via een training-on-the-job heb ik hier met de club mensen in samenspraak elementen van het voorstel ontwikkeld, terwijl ik ze ondertussen wat meer wegwijs gemaakt heb op gebied van de werking van de Global Environment FAcility (www.thegef.org) en de methode logframing. Verder veel op sjouw geweest om cofinanciering voor het project los te peuteren: bij de FAO, bij het ministerie, bij de franse en duitse ontwikkelingsorganisaties, etc. En uiteraard wat courtoisie bezoekjes: de minister, de cabinetssecretaris, en de focal points van de convenanten. Ik vond het zwaar, maar wel leuk om te doen. Een goed contact opgebouwd met de directeur van de milieudienst. En uiteraard meteen afspraken gemaakt voor een vervolg opdracht: dit keer op het gebied van de NCSA, mijn voormalige werkveld (zie hiervoor: http://ncsa.undp.org). De projectleider van dit laatste project was een voormalig minister... was wel te merken!! Ik dacht dat hij wel even naar me toe zou komen om het over dat project te hebben, gezien het feit dat ik nog steeds de coordinator ad-interim ben voor al die projecten (op vrijwillige basis, de sukkel). Maar ja, een ex-minister gaat natuurlijk niet naar anderen toe om iets te vragen: die wacht tot men naar hem toekomt. Ik was op dat moment niet op de hoogte van het feit dat deze knuppel een ex-minister was, dus ik dacht ook "nou, dan niet'. Hadden ze me het maar even verteld: altijd gevoelig blijven voor de gevoeligheden van menselijk contact.

Een hele korte excursie heeft me nog wat meer inzicht gegeven in de ernst van landdegradatie in de CAR: veel illegale mijnen voor bouwmaterialen... gelukkig geen diamanten... zie de film Blooddiamond. Veel ongecontroleerd branden voor het creeren van landbouwvelden, veel erosie langs de wegen die niet goed gepland zijn, kortom... er kan nog wel wat gebeuren op dit gebied. Zeker gezien het feit dat CAR natuurlijk een van de landen is die erg zal leiden onder klimaatverandering.

Het was een leuk team waar ik mee samenwerkte. Aardige gasten, die echter jammer genoeg niet zoveel kaas gegeten hadden van het schrijven van voorstellen. En dat maakte mijn werk er niet makkelijker op. Het is dus ook nog steeds niet helemaal af: de laatste tranche is nog niet betaald en ik heb een onredelijke hoeveelheid opmerkingen van de portefeuille manager in Dakar gekregen: die denkt zeker dat iemand binnen 9 dage EN de mensen daar kan opleiden EN een perfect voorstel af kan leveren. Heb dus om 3 dagen verlenging van het contract gevraagd om de opmerkingen te verwerken. Zo gaat dat in de consultancy wereld.

Ik ben nog een avondje uitgenodigd bij de projectleider, met wie ik een goede band opgebouwd heb. We hebben daar gegeten; de directeur van de milieudienst was er ook bij. En ik had een flesje wijn meegenomen, dus die hebben we ook lekker zitten verorberen. En wat chocolaatjes voor de kids. Een geslaagde avond. Ik had dan ook de volgende dag best moeite om de mensen weer achter te laten en terug te vliegen naar Nederland. Weer een minpuntje van consultancy: je komt veel mensen tegen waar je prima mee op kan schieten, maar je moet ze ook altijd weer achterlaten. Schade!!

Na een week dus weer thuis op honk bij de vrouw. Zeker voor herhaling vatbaar. Nu nog even een TOR schrijven voor mijn toekomstige trip naar CAR voor de NCSA en dan kan ik mijn vriendjes weer eens opzoeken.

What's next?