Choo choo train is riding!!! Op naar Candy.

Na Horton Plains besloten we met de trein een prachtige trip door het Srilankese hoogland richting Candy, het culturele centrum van Sri Lanka, te maken. We hadden van tevoren geen kaartje gekocht voor de extra special suite: een stuk aan de voorkant van de trein met een panoramisch uitzicht. Dus zijn we maar tweede klas gaan zitten en hebben we zo nu en dan uit het raampje gehangen. Prachtige omgeving, met hier en daar een buitje.


View from the highland train to Candy.

In de trein liepen mannetjes allerlei zaken te verkopen. Linzenkoekjes, betelblad, rare gefrituurde dingen, chips en drankjes. Gezellig hoor en je komt nooit tekort.


Lentil cookies in the train: good for a filled tummy and a belly ache afterwards.

De trein had niet zo'n verschrikkelijke vaart, dus je kon goed van de omgeving genieten en de overgang meemaken van het natte en koude hoogland naar het warme en vochtige laagland. De mensen in de trein waren aardig, maar er waren geen mensen die zo maar spontaan een praatje begonnen. Dat vond ik persoonlijk wel jammer. Heb het geprobeerd met de buurtjes, maar die spraken nauwelijks Engels. Is toch nog wel een probleem in Sri Lanka.


A typical Sri Lankan trainstation.

We hadden van tevoren gevraagd of dit een directe trein naar Candy was. Sure sure... NOT. Ongeveer 10 minuten na een bepaald station vroegen mensen aan ons of we naar Candy gingen. Euh... dan hadden we bij het vorige station moeten overstappen. Dikke shit. Even overwogen wat we zouden doen en toen toch maar besloten om bij het volgende station dan maar uit te stappen en met de bus verder te gaan naar Candy. Dat lukge gelukkig, maar je wordt er niet blijer van. Wel weer een leuk busritje in de files van Candy gehad. Op een gegeven moment stond het zo vast dat we maar zijn uitgestapt en besloten verder te wandelen naar het hotel wat we uit de Lonely Planet hadden gevist. Ook hier weer net te laat uit de bus gestapt en eigenwijs de verkeerde kant opgelopen. Vervolgens konden we geregeld naar onze mede-buspassagiers zwaaien als het verkeer weer wat opschoof. Uiteindelijk hebben we maar een Tuktuk genomen om bij het hotel te komen: kortom.. bijna alle OV typen mogen gebruiken. Lache!!!

De volgende dag zijn we wat door Candy heen gaan waggelen. Een mooie stad met een rijke historie. Het religieuze centrum van het land, dat volloopt tijdens Hindu/ Boedhistische feesten. De belangrijkste plek is de Tempel of the Tooth; hier zou de tand van de Boedha liggen. Zo belangrijk dat er in 2002 een aanslag op gepleegd is; de gevolgen hiervan worden nog in een tentoonstelling afgebeeld. Ook nog een culturele voorstelling meegemaakt op de avond. Veel dansen en muziek; alleen maar blanke toeschouwers. Da's dan wel weer jammer.


Streets in Candy


View on the Lake: this lake was dug by people in the 18th century. It's construction was ordered by the King of that time, leading to an uprising of clan chiefs and their subsequent execution.


Monkey's hanging around the lake, waiting for people to throw food away.