De Paap; globetrotter en groene guit

De avonturen van een bosbouwkundig milieukundige uit Amersfoort. Na een jaar in Senegal voor de UNDP gewerkt te hebben, probeert hij de draad weer op te pikken. Veel vallen en opstaan is het gevolg; in deze blog vertel ik over mijn belevenissen en reintegratie in het Nederlandse.

Thursday, October 12, 2006

Sri Lanka en Malediven; bont en blauw

Na een paar dagen uit Kyrgyzstan terug in Nederland geweest te zijn stond het volgende vakantie avontuur alweer op stapel. Een goeie vrind en vriendin van ons zijn twee jaar geleden met de kids naar Sri Lanka vertrokken om daar een branche van een training en consultantsbedrijf te gaan runnen (zie www.mdf.nl). Om ons emotioneel te chanteren om op vakantie te komen hebben ze ons gevraagd peetoom en tante te worden van hun kindertjes. Uiteraard waren we daar wel voor te porren, maar dat betekende wel een reis naar Sri Lanka.. balen!!! Weeeer op vakantie. Dit keer lekker met m'n ega! Omdat we alleen Sri Lanka wat saai vonden hebben we er maar een week Malediven aan gekoppeld; je moet wat om het jezelf aangenaam te maken. Het feit dat onze vriendin in de geplande periode ook een jaartje minder jong zou worden speelde uiteraard ook mee: het leek ons leuk om dat gezamenlijk op de Malediven te vieren.

En zo vertrokken we dus met Martinair uit Nederland, richting Colombo op Sri Lanka. AStrid had een uitstekend arrangement geregeld bij Neckerman, waar het hotel in Colombo voor de eerste nacht en de laatste nacht en de hele trip naar de Malediven met duiken en met alle transfers in geregeld waren. Puik arrangement; prima geregeld. Midden in de nacht werden we door een Neckerman agent ontvangen en naar het hotel geloodsd. Je voelde je meteen al in de tropen: zweet op je rug, rugzak aan je schouders, het getjirp van tjiktjakjes en de cicades... heerlijk. Het hutje was esxcellent: een twee onder een kapje met eigen woonkamertje en keukentje, speciaal voor mensen die wat langer wilden blijven. Naam hotel: Tamarind Tree Hotel, vanwege de tamarindebomen die zich op het uitstekend onderhouden terrein bevonden. Klein zwembadje en prima restaurant. Dankzij een crommunicatie van mijn kant werden we niet nog dezelfde dag opgepikt, maar de dag erop; dat gaf ons nog de gelegenheid om wat langer van het hotel te genieten, voordat we ons in het bruisende leven van een gezin met twee jonge kinderen zouden begeven.


The swimmingpool of our hotel (Tamarind Tree Hotel) in Colombo, Sri Lanka, where we stayed after arriving on the 16th of sept. Yet another holiday of hardship and sorrow, as you can see.

De volgende dag was het dan wel zover: de chauffeur van het bedrijf kwam ons ophalen en heeft ons naar huize Zuyderduyn gebracht. Het bleek een half kasteel te zijn, with room for a pony, alwaar onze vrienden met de twee kindertjes zich uitstekend konden vermaken. Hier hebben we wat ouwe koeien uit de sloot gehaald, lekker met onze peetkindertjes geravot en ook nog wat van Colombo gezien. Het weerzien met onze peetkindertjes was erg leuk; uiteraard wel vermoeiend - paardje rijden, raggen in het zwembad, spelletjes doen, etc. Fitness is er niks bij. En plannen gemaakt voor een korte rondreis in Sri Lanka naar plaatsen waar we tijdens onze vorige vakantie in het land in 1996 nog niet geweest waren.


Doing my duty as godfather to my friend's two kids: keeping them occupied in the small swimmingpool in the garden while the mother and Astrid could chat.

De planning werd als volgt: eerst naar Unawatuna, een kustplaatsje in het door de Tsunami geteisterde gebied; vervolgens door naar Medinjaya om het Sinharaja park te bezoeken (een redelijk oorspronkelijk stukje regenwoud); vervolgens naar Haputale in de hooglanden om het park Horton Plains en Worlds End te bezichtigen; dan met de trein naar Kandy om nog wat cultuur mee te krijgen (en om de prachtige treinreis te maken) en vervolgens weer terug naar Colombo voor de doorreis naar de Malediven.

Unawatuna was de eerste stop. Onderweg hebben we nog de desastreuze gevolgen van de Tsunami mogen bezichtigen: langs de kustweg stonden de ruines van huisjes en gebouwen die weggeslagen waren door de vloedgolf en ook werd er een monument gebouwd voor de slachtoffers van een weggespoelde trein. Erg indrukwekkend. Unawatuna lag in een kleine baai en was vergeven van hotels. Na wat rondwandelen en vragen zijn we uiteindelijk in een klein hoteletje pal aan de waterkant terecht gekomen: mooi uitzicht, goeie kamer. Hier zijn we twee nachten gebleven en hebben we wat gewandeld, gesnorkeld en gelezen.


View from our hotelroom in on the bay of Unawatuna, our first stop in Sri Lanka.

Na lekker gerelaxed te hebben zou het echte avontuur beginnen: richting de jungle. Het Sinharaja park wachtte op ons en een Tuktuk (brommertaxi) was wel bereid ons ernaartoe te brengen. De rit duurde 5 uur (jaja kamelenkont), maar was zeker de moeite waard omdat je de omgeving goed kunt bewonderen en ook de luchtjes in zo'n open brommertje wel meekrijgt.


Tuktuk taxi that took us to Medinyaya near the Sinharaja national park. Good views and smells; 5 hours of buttbreaking adventure.

Sorry, even een bakkie koffie doen. Daarna weer verder.

2 Comments:

At 11:03 PM, Blogger Pauline said...

Nou, dat is wel een heel groot kopje koffie!?

Leuk om alles te lezen. Wij zouden ook naar Unawatuna gegaan zijn, maar 6 weken na de Tsunami werd dit ons toch behoorlijk afgeraden. Bovendien bestond het hotel dat wij hadden geboekt niet meer... weinig keus dus dan om te boeken

 
At 11:50 AM, Blogger Unknown said...

Hallo Peter,

Hoe zijn jullie ervaringen met Neckermann? Ik wil waarschijnlijk onze reis boeken bij deze site over duiken Malediven, maar ben benieuwd of ter plaatse boeken ook een optie is.

Met vriendelijke groet,
Cas

 

Post a Comment

<< Home