De Paap; globetrotter en groene guit

De avonturen van een bosbouwkundig milieukundige uit Amersfoort. Na een jaar in Senegal voor de UNDP gewerkt te hebben, probeert hij de draad weer op te pikken. Veel vallen en opstaan is het gevolg; in deze blog vertel ik over mijn belevenissen en reintegratie in het Nederlandse.

Thursday, September 14, 2006

Door naar Tuura-suu (Wijd Water)

De rivier de Tuura-suu geeft haar naam aan het volgende plaatsje met aanhangend Yurten kamp. Een prachtige vallei met veel hoog gras en paarden. Ik vond dit het meest relaxte kamp van allemaal. Een heel aardige kampmanager (leraar russisch in de plaatselijke school) wiens hele gezin muzikaal aangelegd was. Jammer genoeg waren de kinderen niet aanwezig, maar de manager zelf heeft gezellig met ons meegezongen en op zijn akkordeon en luit zitten spelen (de luit is het nationale instrument, komos genaamd; een soort gitaar met 3 snaren(niet te verwarren met khumus (zure melk) of kumus (ster, om maar even aan te geven dat Kyrgyz niet makkelijk is)). Oh Gharendash, gharendash (zuster, oh, zuster...); ode aan de Kyrzygische schonen.
Hier ook weer paardgereden, luit gedronken (ik krijg het ook niet goed uit m'n strot) en vooral veel van de prachtige omgeving genoten.


Tuura Suu owes its name to the river that runs alongside of it. A very nice gorge brings visitors to a beautiful campside in a secluded grassy valley. Lots of cattle running around; lots of Khumus to be drunk.

0 Comments:

Post a Comment

<< Home