Ak-sai, kamp aan de oever van het Yssyk-kul meer

Het tweede Yurt kamp waar we naartoe gezeuld werden was bij Ak-sai. Onderweg zijn we gestopt in Karakol, een grotere plaats aan de oever van het meer Yssyk-kul, waar we even achter internet gezeten hebben en een kerk en moskee bezocht hebben.


The catholic church in Karakol on the Yssyk-kul lakeshore. Beautiful building with stunning woodwork.

Na een stevige rit over enkele honderden kilometers asfalt kwamen we aan bij het dorp. Het Yurt kamp lag nog verder naar het meer toe, waarvoor eerst een diepe door regenwater uitgesleten kloof doorstoken moest worden. Erg indrukwekkend om de wanden aan weerszijden van de auto omhoog te zien schieten. Een beetje benauwend als je weet dat het hier niet om rots gaat, maar om redelijk verschuivingsgevoelig zandsteen.


Picture of the gorge we had to cross to come to the Yurt camp in Ak-sai. Dry but impressive.

Het kamp lag op honderd meter van het meer in een beschutte nis in de badlands. Badlands zijn een netwerk van erosiegeulen en heuvels die door wind en water zijn gevormd, meestal na ontbossing door mensenhand. Het geeft wel een mooi plaatje. In dit kamp hebben we kameel gereden, aan de waterkant gerelaxed en van een prachtige sterrenhemel genoten.


My travelling companion on camelback.


Kyrgyz badlands: a network of hills and gulleys formed by wind- and watererosion, usually after massive deforestation.

De manager van dit kamp had botkanker opgelopen en was bij het verlaten van het ziekenhuis na een analyse uitgegleden en had zijn been gebroken. Ecotour en enkele klanten ervan hebben het gezin geholpen met betalingen. Nu wordt de man behandeld met geneeskrachtige kruiden; geld voor chemotherapie is er (nog) niet. Gelukkig blijken ook de kruiden een gunstige werking te hebben. Het stukje bot zal binnenkort weggehaald worden. En dan maar hopen....