De Paap; globetrotter en groene guit

De avonturen van een bosbouwkundig milieukundige uit Amersfoort. Na een jaar in Senegal voor de UNDP gewerkt te hebben, probeert hij de draad weer op te pikken. Veel vallen en opstaan is het gevolg; in deze blog vertel ik over mijn belevenissen en reintegratie in het Nederlandse.

Saturday, December 24, 2005

Alweer een week in Nederland en vermaak me prima

Druk druk.. ik dacht dat ik vakantie zou hebben, maar dat valt weer hard tegen. Reis van hot naar her om vriendjes en bekenden te zien. En dat is zwaar werk. Gelukkig kan ik eindelijk eens uitslapen: het gebrek aan Imam en het marmotje naast me doen hun werk.

Aangekomen op iets na middernacht op het prachtige vliegveld van Dakar was het duwen en dringen. De regels zijn iets veranderd en men heeft het.. hoe is het mogelijk... moeilijker gemaakt om naar binnen te komen. Dus na wat ellebogen werk en ongeveer 3 paspoort controles stond ik dan toch in te checken en dacht ik dat van nu af aan alles op rolletjes zou gaan. Oeps.. ik maakte de fout om even naar de incheck klok te kijken, want die schoot na mijn vluchtige blik twee uur de toekomst in: in plaats van 3.55 zouden we nu 5.55 vertrekken. Joepie, kon ik tenminste nog twee uur slaap inhalen op de tegelvloer in het vliegveld. En zo ging het de hele vlucht: aansluiting gemist in Lissabon; ook daar nog 1,5 uur vertraging en uiteindelijk dus om 20:30 zag ik Nederland opdoemen. Viva het luchtverkeer. Na 8 uur vertraging tijdens de reis zette de piloot dan toch eindelijk wiel aan de grond op SChiphol. M'n ega stond gelukkig op me te wachten en bracht me in ons rode gevaar (Renault Kangoo) naar huis.

Ze bleek een bezig bijtje geweest te zijn: er stond me een aangename verrassing te wachten toen ik de badkamer inliep. Ze had de hele badkamer in haar eentje (Ok, met hulp van haar handige zus) verbouwd. En het is een professionele verbouwing geworden. Mooooooooooi.. Ik denk dat ik nog maar een jaar wegga: kom ik helemaal in een paleis te wonen. Kortom: nu ben ik niet meer uit de douche weg te slaan. Het vel komt er al afzetten.

Verder inderdaad veel mensen bezoeken. Ik heb zaterdag helaas het vrijgezellenfeest van een vrind gemist vanwege alle vertraging. Vond ik erg jammer, want ik had wel weer eens zin om te fuiven. Was tenslotte alweer een week geleden dat ik stond te swingen met het zout en citroen nog op m'n lippen. Nou ja.. volgende keer beter. Gelukkig kon ik wel bij zijn huwelijksfeest zijn. Ouders, vrienden met babies, oud collega's: iedereen mag zich verheugen op een glimps van de paap. Nou, misschien niet iedereen, maar de rest komt in februari weer aan de beurt.

De eerste week van januari zit ik met mijn vrouw in een hutje op de hei (of in een x-sterren hotel in een cultureel hoogstaande stad natuurlijk... the mind wil ook wat). Vooralsnog vermaak ik me prima.

0 Comments:

Post a Comment

<< Home