ruzie met je huishoudster

Naast alle hoogdravende activiteiten hier, verval ik ook nog wel eens in de kleinigheidjes van het leven hier in Dakar. Zoals een opstootje met m'n huishoudster. Die maakt zich er tegenwoordig wel heel makkelijk vanaf: ze komt om 9 uur opdagen en is om een uur of 2 alweer vertrokken. Overwegend vindt ik dat best, maar ze moet natuurlijk niet gaan zeuren als ze eens wat langer moet blijven voor een akkefietje in het huis. En dat was gisteren dus het geval: om 3 uur zou de huisbaas met een klusjesman langskomen om maten op te meten voor een muskietenrooster in mijn slaapkamer. Mevrouw wilde daarvoor niet blijven en dus moest ik eerder van m'n werk om de mensen op te wachten. Heb vanmorgen even laten weten dat ik hier niet zo van gediend was. Pruttel pruttel, natuurlijk.

Morgen dus nog maar een keertje met het mens om de tafel om even de grenzen opnieuw vast te stellen. En daar heb ik een bloed hekel aan. Je voelt je zo'n bullebak als je zulke zaakjes moet afhandelen. Zei ik vanmorgen ook nog tegen haar: het feit dat ik redelijk makkelijk ben en niet gauw moeilijk zal doen, moet natuurlijk niet betekenen dat ze er misbruik van gaat maken.

En met de andere taferelen die zich hier op dit moment afspelen, zoals de slechte rapporten die ik binnenkrijg en vervolgens weer van ellelange commentaren moet voorzien, mijn tripje naar Ivoorkust en Ghana die voor volgende week in het verschiet ligt, het overlijden van de moeder van m'n chef (bezoek aan de wake bijna verplicht), vult een week zich al snel strak op. Vervelen doe ik me in ieder geval niet meer.