Frans toetsenbord in Bujumbura

Daar zit je dan: achter een Frans toetsenbord in een internet cafe in Bujumbura, hoofdstad van Burundi. Dat toetsenbord is niet ze makkelijk voor een blinde tikker; die rotfransen moeten ook hier weer hun eigen stempel zetten! Dus als ik nu zonder te kijken het woord 'zwam' zou intikken, zou er 'wzq,' komen te staan. Geinig!

Ik heb gisteren een presentatie gegeven over het NCSA proces voor een groot aantal directeuren en piefen die zich hier in Burundi bezighouden met Duurzame ontwikkeling! Ik heb natuurlijk de nacht ervoor weer niet geslapen en ik zweette peentjes voor en tijdens de presentatie (ma; bedankt, ouwe zenuwpees); maar ja, ik had nou eenmaal aangeboden om zo'n presentatie te doen (pa; bedankt ouwe durfal). Het ging best aardig en ik kreeg goeie opmerkingen, dus ik denk dat ze wel tevree waren; of ze durven de geldschieter niet tegen de haren in te strijken (ik ga toch maar voor het eerste).
Na afloop nog met de projectleider gewerkt en hij nodigde me uit om bij hem wat te drinken. Onder het 'genot' van een Heiniken (geen bananenbier jammer genoeg omdat je dat kennelijk van te voren bij de zusters moest bestellen) en brochettes hebben we over van alles en nog wat zitten bomen. Ook over de ethnocide die hier heeft plaatsgehad een aantal jaren terug. Hij sprak er vrijelijk over, maar je kon zien dat het pijn deed. Hij weet dat alle bekenden die hij had in zijn hometown niet meer in leven zijn en dat het geen zin heeft om terug te gaan. En hij gaf aan dat hoewel het moeilijk is om te leven omring door mensen van wie je nooit zeker kan weten of ze niet deel hebben genomen aan de moorden (en sommige waarvan je dat wel zeker weet), hij toch verder moet en dat haatdragendheid en vergeldingslust niet goed zijn voor het genezingsproces. Een goeie vent!

Vanmorgen verder naar Democratic Republic of Congo; maar eerst een nachtje Nairobi, Kenia. Ik hou jullie op de hoogte.