Het weekend achter de rug en toch nog een redelijk goed humeur

Weer eens achter m'n bureau met een shawarma. Je moet tenslotte wat afwisselen. Gisteren had ik Thiebou Dien (rijst met vis), dus dacht ik vandaag wel weer eens aan de shawarma te kunnen. De shawarma hier is anders dan ons broodje shoarma. In plaats van vlees in een pita broodje, krijg je hier vlees in een plat pannekoekje. En het leuke is dat ze de saus, salade en friet er voor je bijin stoppen. Een aardig happie dus voor tussen de middag (kost je 1,5 euro). Maar goed, zo'n shawarma haal ik nog wel eens als ik lunch achter mijn bureau wil eten. Kan ik mooi even mijn blogspot updaten.

Het weekend is weer achter de rug. Zaterdag heb ik rustig aan gedaan en heb ik mijn nieuwe appartement een beetje op orde gebracht. Lekker weer eens een boekje gelezen. Kortom, niet veel actie. De avond ben ik bij een Amerikaanse vriend een biertje wezen doen. Hij was ook net zijn nieuwe appartement aan het rangeren; hij heeft wel een mooiere dan ik. Met zwembad, dus we worden vast goede vriendjes.
Zondag was het duikdag. Om 10.00 uur hadden we een afspraak bij de duikschool: een boot voor 4 personen. Naast mijn twee Nederlandse collega's zou er ook een fransman meegaan. Die was er nog niet om 10.00 uur dus hebben we maar even gebeld. Ja.. hij zat in de taxi.. Om kwart over nog maar eens gebeld; toen stond z'n telefoon uit. We zijn dus maar vertrokken. Achteraf bleek de sukkel om tien voor elf te zijn aangekomen en was hij toch wel beduusd dat we al vertrokken waren.
Onderwater was het prachtig. Het zicht was veel beter dan vorige keer en we hebben hele scholen vissen gezien. Een aantal pufferfish, veel vlindervissen en baarzen. Niet echt iets spectaculairs. Maar wel weer leuk om te doen. Na de duik hebben we in een Braziliaans restaurant gegeten; waar de regen door de rieten daken heensijpelde. Een goeie manier om je bier wat langer bij je te houden. Daarna was ik toch wel afgepijgerd en ben ik lekker op bed gaan liggen.

Gisteren de grote dag: de afrekening met m'n ouwe huisbaas. Daar zat ik toch nog wel over in: hij is niet een van de makkelijkste en ik voorzag nog wel een gevecht om de centen. Moest eerst smorgens nog de laatste rekening vereffenen met het electriciteitsbedrijf in m'n ouwe wijk. Dat ging wonder boven wonder redelijk snel: ik heb maar 3 keer heen en weer hoeven lopen van loket naar loket. En 's middags dus de gevreesde meeting met Mbengue. Hij belde dat hij wel iets later kon zijn en dat ik vooral de recutjes mee moest nemen. Ik heb alles wat ik had gekopieerd, just in case. Hij kwam ongeveer een half uur te laat aankakken. Op zich was het een relaxed gesprek: eerst wat sociale praat over het weer en zijn gezondheid; vervolgens over tot zaken. Hij wilde de recuutjes hebben; daar heb ik hem de kopietjes van gegeven. Vervolgens had hij nog een laatste rekening voor het stromend water. Ik heb ingestemd om dat nog van het bedrag wat hij me tegoed was af te trekken. En toen trok hij zowaar zijn portomonee! Geen verder gezeur: geld tellen, briefie ondertekenen en als 'vrienden' uit elkaar gegaan. Tjonge, dat viel mee!

Vanmorgen (dinsdag) werd ik wakker en stapte onmiddelijk met m'n voeten in een plas. Nee, ik had niet geslaapwandeld: ik had de blindeerluiken voor mijn ramen niet dichtgetrokken en het heeft vannacht zo gespookt dat het water onder de ramen door is geslagen, zo m'n huiskamer in. Kortom: van zeven tot acht vanmorgen heb ik staan dwijlen. Ook een manier om wakker te worden. Ondanks dat het waterleiding mijn watermeter nog niet aangesloten heeft, toch stromend water in m'n huis. Dat kan in Dakar!!