even stoom afblazen

Af en toe heb je dat wel eens nodig. Het gevoel dat even alles je op je dakje komt vallen (en aangezien mijn dakje er niet meer is, op m'n koppetje) en dat je even moet stoom afblazen. Tja, hoe pak je dat aan. Moeilijk hier; er zijn niet zoveel collega's bij wie ik zo even binnenloop om m'n hart te luchten. Dus dan maar even op de blogsite. Kan iedereen ervan meegenieten.

Heb je dat ook wel eens; dat je even schijtziek bent van je superieuren die inderdaad denken dat ze superieur zijn en je daarom maar een beetje heen en weer kunnen duwen zonder dat daarbij ook maar enig respect des persoons komt kijken? Nou, ik wel. Vandaag kreeg ik een reactie op mijn samenvatting van een teleconference die ik maandag met New York gehad heb. Al het triviale was wel Ok, maar we hadden ook gesproken over het hergroeperen van taken van mijn collega en mij, waarbij er meer op mijn schouders zou komen te rusten. Op zich vind ik dat niet verschrikkelijk, ware het niet dat er nog niet met mijn collega gecorrespondeert is over deze verandering. Ik heb het er wel met hem over gehad en we zijn het er over eens dat een hergroepering wel een goed idee is, maar op termijn. Dat heb ik ook tijdens de teleconference gecommucieerd en ik had het idee dat ze het er wel mee eens was. Krijg ik dus vandaag weer een mailtje terug: nee, toch anders. Toch onmiddelijke overname. Op dat soort momenten kookt mijn bloed. Jammer dat ik op de 4e verdieping zit met een drukke straat onder m'n raam, anders had ik m'n stoel door het raam geflikkerd. Even diep ademhalen; weer met m'n collega gaan praten, en overeengekomen dat we samen een mailtje sturen waarin we aangeven het hier toch niet zo mee eens te zijn. Dat systeem van teleconferences zonder dat er een agenda en kort verslagje gemaakt wordt is zwaar klote. Iedereen kan van alles roepen over de telefoon en dan vervolgens lekker zeggen dat de ander het verkeerd begrepen heeft of dat je het zo niet bedoeld heb. Dus nu maar weer reageren. Zal me ook niet al te populair maken. Maar dat kan me op dit moment even niet bouten. Bloody hell.

Vanavond vis eten bij een collega. En dan maar de drank fles in.. je moet toch wat met je schaarse vrije tijd.

Zoals jullie kunnen lezen is het niet allemaal rozengeur en manenschijn in Dakar. Maar we blijven positief: in Mauretania is een staatsgreep gepleegd. Zo, en daar zit ik toch mooi niet!