Lekker hoor, zo net voor het weekend

Daar zit ik weer; achter m'n laptopje in een geairconditionde en slecht geventileerde ruimte. Voeldoende ruimte voor het opdoen van een goeie sick building syndrome. Zere ogen; verstopte neus... de echte ambtenaren onder ons kennen het wel. Schuim op je mond en stuiptrekkingen... die horen daar niet bij. Anyway, ons bureau aan de overkant schiet al aardig op... zeggen ze. Ondertussen hebben de verhuizers niet eens de moeite genomen om mijn bureaulades te doorsnuffelen om te zien of er nog aardige (beetje verkoopbare) spullen tussen liggen. Nee hoor, ze hebben gewoon mijn hele ladenkast gejat. Toch veel makkelijker?! Gelukkig had ik er niet veel in zitten: mijn paspoort, digitale camera, laptop, bankpasjes... Sorry, geintje.. Ik ben niet helemaal van de pot gerukt! Er zat niets waardevols in die laadjes, dus ik hoop dat die jatmozen er blij mee zijn. Van een collega zijn echter wel twee mobiele telefoontjes en een hoop centen uit zijn opengebroken ladenkast gegapt. En ik heb aan de kastjes van mijn collega's kunnen zien dat er meer pogingen gedaan zijn. Dus maar goed dat ik er wat rekening mee gehouden heb.

Morgen is het weer Koooool Graoulll. Een feest waar ik nu al twee keer geweest ben en waar het overwegend goed toeven is. Nadeel is dat het pas om 2 uur 's morgens pas echt gezellig wordt. En dan hangen de Paap's ogen al op 4 en een half uur later.

Qua werk gaat het met sprongen. Het lijkt wel dat omdat ons bureau in een verhuizing zit en email checken niet al te makkelijk gaat, iedereen onmiddelijk z'n plannen opstuurt. En ik dus maar uitleggen: sorry, dat ik niet meteen kan reageren, maar ik beloof volgende week mijn opmerkingen te sturen. Kan ik me nog net effe over de kop werken voordat ik op vakantie ga. Maar het is wel een goed gevoel dat de zaakjes een beetje beginnen te lopen; na alle fysieke bedrijgingen en bombrieven die ik mijn collega's op de landenbureaus heb moeten toesturen... nou.. zou erg was het nou ook weer niet. Maar gelukkig ziet het er wel naar uit dat de frustraties die ik zo af en toe voelde over het niet lopen van zaakkies nu achter de rug zijn. Wat ook inhoudt dat ik na mijn vakantie waarschijnlijk niet veel meer in Dakar zal zijn: er liggen wat werkbezoeken op me te wachten. Maar och... Sao Tome, Guinee, Burkina Faso, Benin, Ghana...;. je moet wat met je tijd doen tenslotte?

Tot gauw.