Laatste weekend voor een welverdiende vakantie

Even kort dan nog, want de foto's zeggen al genoeg.
Vrijdagavond naar de film geweest. Ik zou eigenlijk met mijn spaanse collega gaan, maar die had weer teveel te doen en liet me stikken. Gelukkig heb ik nog een beetje met m'n Japanse collega kunnen babbelen. Maar hij moest naar een feest waarvoor ik eens niet uitgenodigd was en dus ben ik maar in m'n uppie naar de film gegaan. Er zou een bekroonde Iraanse film draaien: the apple. Dus ik dacht: ook maar eens wat cultuur happen.
Toen ik aankwam op Kadjinol Station, een soort cultureel jongercentrum, bleek er al een grote menigte van precies 1 persoon te zijn. Ik ben ook maar in een bank gaan zitten; het is een soort huiskamer bios met banken, kaarsjes en een restaurant gedeelte. Wel gezellig. Ik heb toen ook maar wat voer besteld: het was zowaar Chinese avond, dus ik heb tjaptjoy besteld. Eindelijk weeer eens verrekes vlees.
Na een opstart van ongeveer 20 minuten, waarbij de projector twee keer ondersteboven gezet is, de film drie keer opgestard en het geluid 4 keer gerearrangeerd, was het dan toch eindelijk zo ver. De film begon. Voor iemand die een fan is van grof geweld en een deathrate van ongeveer 25 per seconde was het nou eens een hele ervaring om zo'n cultuurfilm te zien. Ik snapte de verhaallijn niet erg, de karakters werden niet uitgediept en ik ergerde me aan een van de hoofdpersonen. Kortom, een prachtige film van ongeveer een uur. Het eten was goed (zij het wat prijzig, maar daar zat de filmprijs bij inbegrepen). UIteindelijk hadden vier mensen toch maar mooi een grote dosis cultuur binnengekregen. Even slikken...

Zaterdag lekker uitgeslapen tot Ephigenie om 8 uur op de stoep stond met haar dochtertje. Toen rustig liggen lezen. 's Middags zou de hash weer losbarsten, dus ik had niet veel opties om erop uit te gaan. Ik had Taki, mijn Japanse collega, beloofd aanwezig te zijn: hij had zich voor de eerste keer opgegeven als haas. Het beloofde een rustige race te worden: om 17.15 uur was ik nog steeds de enige. Maar om half zes kwam de rest aankakken en zijn we dan toch met een man/vrouw of 15 van start gegaan. Een korte tocht, met wel wat heuveltjes. Daarna natuurlijk lekker uitzweten met een koud biertje in je hand. Dit was best een aardige tocht. En er werden afspraken gemaakt om naar Koool Graoul te gaan, dus het zou ook een heftig vervolg krijgen.

Voor de Kool graoul eerst nog even wezen indrinken. Had met een Canadese collega afgesproken, maar die belde ruim van tevoren dat ze bezig was de vlechten uit haar haar te halen. Dat bleek om 0:30 nog niet klaar te zijn. Toen ben ik zelf maar naar het fantastische festijn gegaan. Alwaar er haast geen bekenden aanwezig bleken te zijn en ik na een uurtje wel weer uitgekeken was. Geen goed vervolg van een goede hash. Nou ja...

Zondag tegen de middag hadden we met wat mensen afgesproken om een boot te huren en om een combitripje dolfijnen kijken/ eiland hoppen te doen. Met 10 personen in een smalle pirogue op naar het avontuur. Nee, het was niet gevaarlijk en nee, we zouden niet ver zee op hoeven. Beide ja dus. Er was wat wind en dat bracht een redelijke hoeveelheid golven met zich mee. Op zich niet erg, ware het niet dat er wat mensen zeeziek werden en het wateroppervlak van heel dichtbij hebben mogen bekijken. Ikzelf, echte Kattiker, had natuurlijk nergens last van. Nou, niet helemaal waar. Na ongeveer 2 uur ronddobberen, zonder land in zicht meer te hebben, kreeg ik het toch ook wat benauwder. Geen dolfijnen natuurlijk: als je ze niet wil zien springen ze over je boot, maar als je ze zoekt.... forget it. Wel wat vliegende vissen. Ook wel leuk. Gelukkig was de kapitein het op een gegeven moment ook wel zat, en zaten we een uur later op Iles de Madeleine. Bij het uitstappen uit de boot moest ik toch ook wel even diep zuchten. Ook mijn kop draaide een beetje. Maar na een frisse duik en een goed stuk watermeloen ging het wel weer. OOk nog even een hengeltje uitgegooid: weer geen dolfijnen.
Twee uur later met een roodgekleurde knie (een stukje onbeschermd vlees) de boot weer ingestapt om een half uur later in de taxi te stappen. Al met al een leuke middag.

's Avonds ter ere van Loes' verjaardag (je weet wel die opgewaardeerde stagiaire bij de Nederlandse ambassade) in een creools restaurant wezen eten. Nou... dat was interessant. Een soort gemixte maaltijd van allerlei kleine gerechtjes genomen, waarvan het worstje niet te eten was (kwam ik pas achter nadat ik hem al half had doorgeslikt), de calamares een akelige nasmaak hadden (alsof ze net uit het riool gepeuterd waren) en de andere gerechtjes daardoor het qua smaak wat moesten ontgelden. Maar het gezelschap was bont en de moeite waard, dus al met al toch een leuke avond.

Nu aftellen tot zaterdag... nog 81 en een half uur.