saai weekend

Met m'n pootje omhoog is er in Dakar niet zoveel te doen voor me. Dus ik heb een akelig rustig weekendje achter de rug. Boekje gelezen (over de basis van de Islam... gewoon wat achtergrond kennis, niks om je zorgen over te maken) en wat muziek CDtjes gebrand. Dat laatste ging als een tierelier, dus ik ben nu de 'local supplier of Western music' geworden.

In het kalme bestaan van jichtlijders is er een lichtpuntje: de filosofie. Ze zeggen dat filosofie de activiteit is van diegenen die niet hoeven te werken. Is dus niet helemaal waar. En pa... het is GEEN ANDER WOORD VOOR SLAP OUWEHOEREN!!!! Als je zo in je hangmat ligt te sudderen, dan gaan de belangrijke vragen van het leven door je hoofd spelen. Biertje... uiteraard altijd de eerste vraag. Daarna komen dingen als: wat heeft het allemaal voor zin. En dat is niet direct een pessimistische vraag. De zin van het bestaan: wat is er nuttiger dan daarover na te denken? Vreemd genoeg was het het boekje over de Islam wat mijn grijze cellen weer wat heeft opgewerkt. En opgewerkt brainium geeft veel stralingsenergie af. Zo word je dus midden in de nacht wakker met het idee: stel je nou voor dat de mens zich beweegt op twee niveaus (met de nodige interactie daartussen), zijnde het biologische en het spirituele. En leid je gedachten dan via systeemtheorie van het individu naar het collectief. Dan maakt de individuele mens biologisch onderdeel uit van een collectief, maar ook spiritueel. Kunnen jullie het nog volgen? Denk daar maar even over na. Ga ik er volgende keer op door.

Vandaag een interessante taxirit gemaakt. Om de files te vermijden nam de chauffeur een 'kortere route'. Nu heb ik al eens eerder over een kortere route van 1,5 uur verteld; maar deze keer was het best aangenaam. Ik ben door de echte 'buurten' van Dakar gekomen, waar je het leven op straat voor je ziet afspelen. Prachtige beelden van ruziende vrouwen, spelende kinderen, schapen die door vuilnis staan te wroeten, etc. Moest ik wandelend ook maar eens doen, zodat ik wat plaatjes kan schieten. En die houden jullie natuurlijk van me tegoed.