Ismael Lo kan het nog steeds!

Ismael Lo, wie is dat? Dat zullen velen onder jullie zich afvragen. Awel zulle, Lo is een van de bekendste artiesten van Senegal. En ik had het privilege om hem in concert te mogen zien, afgelopen zondag. Het was tijdens een galaavond voor de verbetering van de relaties tussen Senegal en Rwanda. Er stond heel wat te gebeuren: een toespraak van twee ministers, een modeshow, een dans- en zangspektakel en dan als klap op de cake (of haal ik ze nu door elkaar?) een concert van een van mijn favorieten uit de Senegalese muziekindustrie: de illustere Iso.

Een clubje expats had afgesproken bij Cafe de Rome om eerst een borrel te doen en dan gezamenlijk naar het theater gebouw te gaan. Het was een bond gezelschap bij elkaar: Nederlanders, Belgen, Japaners, Amerikanen... heel wat te bepraten dus. Ikzelf had ook nog een date geregeld: een Spaanse collega (wees gerust, een jongetje) had aangegeven ook wel mee te willen, dus ik had zijn ticket geregeld.
In het theater aangekomen liep de aanvangstijd natuurlijk uit; gelukkig is de hele tent geaircoot, zodat er geen natte plekken op niet noembare plaatsen ontstaan. Het begon allemaal met wat kindertjes die ons welkom heetten in hun lokale taal: en dat verschilde nogal, want ze kwamen allemaal uit een gemixt huwelijk. Schattig om te zien, hoe die arme diertjes dan in de meest kitscherige jurkjes en pakjes gehesen worden.
Na de, onontkoombare, speeches van de twee verantwoordelijke ministers was er een modeshow. Een Rwandese dame had haar best gedaan om kleding van natuurproducten te maken. Denk maar aan een jute koffieverpakking met wat tierelantijntjes en je komt een aardig end. Ook bananenbladeren waren een geliefd materiaal voor de korte rokjes. Daar ga ik verder niet op in.
Daarna begon het dans en zang spektakel. Dat was grandioos: veel percussie en bewegende lichamen. Altijd goed voor een avondje vermaak. De dames meten zich zwierend draaiende danspasjes aan die, laten we het objectief zeggen, hun vormen goed accentueerden. En dat in een Moslim land! Je kon zelfs hun enkels zien.
Ze eindigden met een prachtig drumfestijn wat mijn jichtteen geen goed deed: je moest gewoon wel meebewegen.
En toen.... Ismael Lo. Was errrrrrugg goed. De beste man heeft een range, daar wordt je akelig van. En zijn bassist gaf even een showtje weg waar ik de rillingen van kreeg. Af en toe werd het publiek uitgenodigd om mee te zingen, maar na de vijfde bananenschil om m'n oren heb ik m'n mond maar gehouden.
Al met al een zeer geslaagde avond.

Oh, ja... de filosofie. Ok waar was ik: twee niveaus. Dus als wij op spiritueel niveau deel uitmaken van een groter collectief, dan moet er daar, net zoals op het biologische niveau, synergie ontstaan. Het geheel is meer dan de som der delen. Nu is het mijn overtuiging dat de mens op aarde gezet is met een doel: reproductie. En ook dat kun je weer op twee niveaus bekijken. De individuele mens reproduceert zich op biologisch en op spiritueel niveau; maar met deze individuele reproductie gaat een collectieve reproductie gepaard. En dat alles doelbewust! En zo stelt de individuele mens zich op beide niveaus ten dienste van het collectief: door voor nakomelingen te zorgen die de populatie in stand houden en door zijn kennis en kunst door te geven zodat het collectief ook intellectueel groeit. Zo maar een ideetje, waar ik volgende keer op verder borduur.

goegoan, zoals Jan de man zegt.