De Paap; globetrotter en groene guit

De avonturen van een bosbouwkundig milieukundige uit Amersfoort. Na een jaar in Senegal voor de UNDP gewerkt te hebben, probeert hij de draad weer op te pikken. Veel vallen en opstaan is het gevolg; in deze blog vertel ik over mijn belevenissen en reintegratie in het Nederlandse.

Tuesday, May 24, 2005

een positief stukkie

Lieden,

Er is mij van een zeer betrouwbare bron ter oren gekomen dat men mijn berichten af en toe ietwat cynisch vindt. Nou daar gaan we dan wat aan doen. Ik heb net een ontiechelijke klote vergadering achter de rug, dus ik ben daar zeker toe instaat. Moet tenslotte op zoek naar dat zonnestraaltje.

Het is warm in Dakar. Niet zo warm dat de vogeltjes van dak vallen, maar wel zo warm dat je lekker in je T-shirtje en korte broek kan rondlopen. Voordeel daarvan is dat je lekker opvalt, met je blond behaarde benen en een stevige blonde coupe. Het haar groeit hier hard, dus ik heb een stevige haardos... ook op m'n hoofd.
In Dakar is genoeg te doen. Je kunt naar de musea; er zijn stranden te over; had ik al gezegd dat het weer hier aangenaam is. Regent niet! Althans, nog niet. Maar als dat gaat komen, dan zal dat weer een verademing zijn. Want het wordt warmer. Niet getreurd, we hebben airco in het bureau; en dat is toch wel lekker zo op z'n tijd. Een zweterig ruggetje is ook wel fijn, maar op den duur gaan de lichaamsgeuren toch wel overheersen en dan is een verkoelende duik in je kantoor zeker niet te versmaden.
Sociaal gezien kom ik niet tekort. Elk weekend zijn er wel uitstapjes. Dit weekend bijvoorbeeld op het strand van Yoff gezeten. Dat was een deja-vu, zowaar. Het strand lijkt redelijk op het Katwijkse strand, maar dan in negatief. Nou niet helemaal, het zand is wel wit of witgelig. En de zee is heerlijk. Hoge golven. Water wel wat helderder dan de Noordzee, maar verder hutjes en spelende kinderen. Ik moest wel even slikken: toch een beetje heimwee.
Zondagavond heb ik weer eens lekker gekareoked. Er hield iemand haar afscheidsfeestje en ik vond het wel gepast om even acte de presence te geven. Lekker gebabbeld en aangezien het happy hour was, stond er nog een stevige pul voor m'n neus toen het gezelschap naar een restaurant wilde. Ik had nog eten in de koelkast, dus niet zo'n zin om m'n pul achterover te slaat, just for that purpose. Er zaten er gelukkig nog twee wat beteuterd naar hun grote glas bier te kijken, dus hebben we gedag gezegd en zijn we blijven zitten. En onmiddelijk kwam de kareoke set naar buiten. Na twee tequila's (tja als je dan toch zit..) heb ik ook mijn honingzoete stem mogen laten weerklinken: been a while van Stained. Geen Youssou gelukkig.

Nou, was dat nou geen positief verhaaltje? Van nu af aan, alleen nog maar happy thoughts. Zelfs na een ontzettende shit vergadering....

0 Comments:

Post a Comment

<< Home