nog een weekendje weg

Zonder stem: ik heb een kouwtje gevat tijdens het hardlopen en dat is op m'n strotje geslagen. En nu zit ik dus groene klodders te kauwen... OK, information overload.
Hoe is dat gekomen? Afgelopen woensdag wezen rennen en toen kennelijk een kouwtje gevat. Vrijdag gewoon nog wezen werken en 's avonds naar de kroeg geweest. En daar is het uiteraard fout gegaan: sigaretten, te harde muziek en veel bejaard prostitueren hebben hun tol geeist. Die avond nog totaal m'n stem kwijt; tot genoegen van veel omstanders.

's Zaterdags om een uur of 11 met wat Nederlanders richting Toubab Dialao vertrokken. IN de auto de airco aan, want anders zou het niet te harden geweest zijn; ook niet bevorderlijk voor m'n snotkeel; noch de uitlaatgassen van die autobusjes die op een af andere manier altijd met hun uitlaatpijp in je gezicht stil komen te staan.
Om ongeveer 2 uur zijn we in Toubab aangekomen; en we logeerden lekker weer in Sobobade (het hotel waar jullie al de foto's van hebben mogen bewonderen). Al met al was het een relaxed weekend: een beetje batsen, een beetje smotsen, wat lebberen en zelfs nog hard gelopen (met recht los van elkaar geschreven, want ik 'jogde' met een canadese collega die, als ze nog langzamer zou rennen, achteruit zou hollen). Wel gezellig.
Veel gediscussieerd over de rare taferelen die de meesten in UN verband meemaken. Toch altijd weer goed om te horen dat je niet de enige bent die er af en toe de ballen van snapt. Veel van mijn UN collega's zijn ook ietwat overdonderd van alle bureaucratie en het politiek gekissebis in de organisaties; dat is duidelijk te merken.
Zondag weer op tijd terug gereden om de files te vermijden. Weer een interessante rit tussen de Baobabs door. Net of je door een soort verstoft maanlandschap rijdt met hier en daar een lukraak neergegooide dikke boom. Weer geen foto van genomen, maar dat doe ik de volgende keer zeker!!
's Avonds onder het genot van een biertje X-men twee zitten kijken; voorzover het piepen, brommen, overslaan en blijven hangen van de VCD het toeliet. Volgens mij hebben ze vis staan schoonmaken met de schijfjes, want er zitten meer krassen op dan op een gramofoonplaat.

Vandaag weer met goede moed begonnen en meteen in een ietwat ongemakkelijk gevecht op hoog niveau verzijld. Vorige week was er aan mij gevraagd of ik deel wilde nemen aan een workshop van UNEP, omdat mijn baas niet aanwezig is. Ik dacht, och wel interessant, zeker gezien ongeveer alle landelijke directeuren van overheidsdiensten aanwezig zouden zijn. Maar toen ik het voorstel waarover gediscussieerd zou worden las, bleek dat er veel overlap was tussen mijn werk en het voorstel wat geschreven is; terwijl er geen referentie naar gemaakt werd. Kortom, we hadden het vermoeden dat er dubbel werk gedaan wordt. Dus heb ik naar het hoofdkantoor geschreven met de vraag wat we hier nou mee moesten. En daar is toen op hoog niveau wat ruzie tussen de verschillende technische adviseurs ontstaan. Oeps. Helemaal niet de bedoeling. Maar het blijkt wel dat de ene organisatie de andere de loef af wil steken en daar ben ik het in het kader van ontwikkelingswerk niet zo mee eens. Dus da's niet zo fijn. Uiteindelijk is alles wel opgelost.... maar het onwetende, maar o zo nieuwsgierige paapje had zich er wel weer tussen gegooid. Ik ook met m'n lange neus.

Weten jullie dat ook weer.