De Paap; globetrotter en groene guit

De avonturen van een bosbouwkundig milieukundige uit Amersfoort. Na een jaar in Senegal voor de UNDP gewerkt te hebben, probeert hij de draad weer op te pikken. Veel vallen en opstaan is het gevolg; in deze blog vertel ik over mijn belevenissen en reintegratie in het Nederlandse.

Tuesday, March 22, 2005

Niks te melden

Dat mag toch ook wel eens gezegd worden. Is niet helemaal waar natuurlijk. Ik heb vanmorgen een beetje thuisgewerkt en ga ook weer vroeg naar huis. Of ik nu daar achter de computer zit of hier, maakt niet zoveel uit.

Wel een ander nieuwtje: ik heb mijn diplomatenkaart gekregen: dat is een soort identiteitskaart, voor officiele gelegenheden. Ik hoop dat ik deze ook kan gebruiken als identiteitskaart, want dan hoef ik niet de hele tijd met mijn paspoort rond te lopen. Niet dat dat nu hoeft, want mijn paspoort is nog steeds niet terug. In plaats van dat ze beide dingen tegelijk doen... ach, jullie weten inmiddels hoe het hier gaat. Toch niet slecht: binnen 3 weken een resultaat.

En vanmorgen ben ik wezen praten met een stel oud ijzer boeren om een hangmat stellage voor me te maken. Na goed onderhandelen heb ik 75.000 fCFA van de prijs af gekregen. Uiteindelijk betaal ik nog steeds 80 euro voor het ding, maar dan heb ik ook een frame van stalen buizen, waar een twee persoonshangmat wel in moet kunnen overleven. Zaterdag zou die klaar zijn, dus dan begint het echte goede leven. Jullie zien het: het is niet alleen maar werk!

Volgende week komt Astrid aanwaaien. Ze blijft anderhalve week in Dakar. Gezellig! Daar kijk ik enorm naar uit! Vanavond een verjaardag van iemand vieren in een restaurantje. Tja, dat krijg je met een kleine gemeenschap buitenlanders.

Keep you posted!

0 Comments:

Post a Comment

<< Home