In gevecht met de huisbaas

Zo erg was het nou ook weer niet. Maar jullie herinneren jullie waarschijnlijk het mannetje wat mijn dakterras heeft 'schoongemaakt' nog wel? Huisbaas Mbengue was niet zo gecharmeerd van die actie. Er bleken op het terras nog een aantal zaken te liggen die nog gebruikt moesten worden, maar die het mannetje vakkundig gesloopt heeft. Ik heb hem de situatie uitgelegd en gewezen op het feit dat ik wel degelijk tegen onze beun gezegd had dat hij moest wachten tot ik met de huisbaas gepraat had. Kennelijk was dat 'niet goed overgekomen'. Maar goed; hij gaf in ieder geval aan volgende keer gewoon even een telefoontje te plegen en dan kwamen we er samen wel uit. Uiteindelijk heb ik dan toch bereikt wat ik wilde bereiken.
Hij was wat gepikeerd want hij was eergisteren langsgeweest om de reparaties te plegen en er was niemand in huis geweest. Ik gaf aan dat de afspraak niet voor eergisteren was maar voor gisteren: dat wist hij ook wel, maar hij had wel verwacht dat de huishoudster er zou zijn. Toen heb ik wel even duidelijk gemaakt dat ik van mijn huishoudster een aantal taakjes verwacht en dat ze daarna niet hoeft blijven hangen omdat ze zogenaamd voor '8 uur betaald wordt'. Als het werk gedaan is, mag ze weg. En tot nu toe gaat dat uitstekend.
Maar goed: alle reparaties zijn gedaan en zaterdag ondertekenen we allebei de constatering, zodat het hele huurcontract rond is. En dan krijg ik ook zijn sleutel, zodat ik eindelijk de alleenbezitter van mijn stulpje ben.

Gisteravond ook gasten over de vloer gehad: twee collega UN'ers zijn komen eten. Was gezellig, al kwamen ze pas om 21.00 uur aankakken. Je kan je voorstellen dat als echte Hollander, mijn maag zich al ongeveer op mijn tong bevond. Maar ik vond het ook wat ongepast om vantevoren al te eten. Dus ik heb nog even subtiel aangegeven dat wij Hollanders gewend zijn dat om 18:00 uur onze prak aardappelen, groenten en vlees op tafel staat en dat we om 18:30 toch wel aan ons krantje willen beginnen. Dat konden ze niet zo goed begrijpen; blame it on cultural differences. Volgende keer ga ik gewoon eten!

Vandaag weinig nieuws. De mannen hebben zich weer in Grand Bubu gegoten en staan op dit moment te bidden. Het is lekker rustig. Pasen wordt ook hier gevierd: wat dat betreft zijn Senegalezen net Chinezen. Als er gevierd kan worden geloven ze alles. Ik ga ervandoor om lekker op mijn terrasje een boekje te lezen. Salut!