En weer een zware dag achter de rug

Ja, er is weer voldoende gebeurt dit weekend. En ik probeer het altijd te melden in mijn blog, maar af en toe schijnt de lijn met Senegal toch niet zo goed te zijn: na drie keer uploaden nog steeds een foutmelding krijgen is niet zo goed voor de zenuwen.

Nou ja, vrijdagavond: de Paap heeft de sterretjes van de hemel gezongen in een Kareoke bar. Mijn Japanse vrind Takeshi wilde wel eens horen hoe een hollandse boerenpummel het Japanse volkslied zong. Nou, da’s wat overdreven, maar er was wel een clubje mensen dat eens Kareoke wilde gaan zingen. En omdat het vrijdagavond was, dacht ik.. what the heck?! Ik ga ook. Ik moet toegeven, het was erg gezellig en ik heb wel twee liedjes gebleeeerd: Tears for Fears.. eveybody wants to rule the world.. waarbij de lange gitaarsolo me af en toe wat bekeken deed voelen; en La Bamba. Twee keer staande ovatie.. ja ja.. als het hier als UNDP medewerker niet lukt, dan maar op een andere manier.

Zaterdag toch nog even op het werk geweest... ik kan het niet laten. Maar niet veel werk verricht: ik heb een diploma gehaald. Ik mag nu aan buitenlandse missies gaan deelnemen, omdat ik mijn security clearance gehaald heb. Yeah... eerst maar eens naar Cape Verde denk ik... gna. Verder niet veel uitgespookt. Oh ja, een bankstel gekocht; zal ik een fotootje van opsturen. Leuk, groen met bloemetjes, staat weer geinig in m’n toch wat steriel overkomende appartement.
Zondag heel erg saai. ’s Morgens heb ik hardgelopen en nu weet ik weer waarom je toch echt regelmatig moet sporten. Ik liet een nat spoor op het wegdek achter van mijn tong, die ik mee moest slepen. Tjonge jonge, en dan is het nog niet eens echt heet hier. Verder een beetje rustig aan gedaan.

Vandaag was weer een zware dag. Ik heb de mailtjes naar de verschillende landenbureaus in elkaar gedraaid en mijn collega Aminata zet daarvan nu de laatste puntjes op de I en dan kunnen ze verstuurd worden. Daarna zal het wel klachten gaan regenen; zeker gezien de deadline die ik erop gezet heb.
Heb ook nog met m’n chef gepraat over een bijkomend taakje wat hij me in de schoenen heeft geschoven. Daarvan heb ik aangegeven dat ik het best wil doen, maar dat het niet hoog op m’n prioriteitenlijst staat en dat er, ondanks dat hij aangeeft van niet, wel wat tijd in gaat zitten, omdat ik ook voor deze activiteit een belachelijke hoeveelheid templates en guidelines onder de knie moet krijgen. Uiteindelijk zijn we erop uitgekomen dat een andere collega het voorlopig even onder de hoede houdt tot het moment dat er een nieuwe collega is gekomen (dat zal ergens Juni zijn, dus da’s te overzien). Inhoudelijk blijf ik er wel bij betrokken.

Nou, dan weten jullie het weer even. Ach... Keita kwam weer aangedropen. Heb mijn cassette recordertje aangezet en uitgelegd dat hij betaald krijgt als de taken zijn uitgevoerd; aangezien dit nog niet gebeurt is, nog geen centen. Hij droop beteuterd weer af. Toch wel zielig... maar niet heus.

Ut morn... of zoiets. Binnenkort zal ik wat meer Wolof gaan mengen, want ik ga waarschijnlijk een cursus doen.