De Paap; globetrotter en groene guit

De avonturen van een bosbouwkundig milieukundige uit Amersfoort. Na een jaar in Senegal voor de UNDP gewerkt te hebben, probeert hij de draad weer op te pikken. Veel vallen en opstaan is het gevolg; in deze blog vertel ik over mijn belevenissen en reintegratie in het Nederlandse.

Thursday, February 24, 2005

Zou het dan toch lukken... Peter's eigen honk?

Nou, het ziet er naar uit dat het de goede kant opgaat. Dat appartementje waar ik het vanmorgen over had: er is gebeld dat men akkoord is met de 550 dollar en dat ik morgen het contract kan komen tekenen. Moet ik natuurlijk voor mezelf nog wel uitmaken of de condities wel goed genoeg zijn: er moet nog wel heet water geinstalleerd worden en er zijn nog wat kleine puntjes die we moeten gladstrijken. En uiteraard moet ik even 1650 dollar ophoesten: een maand huur vooraf, een maand commissie voor het bureau en een maand borg. Oeps... wel een bedragje. Maar dan heb ik wel een appartement vanaf 1 maart en verder krijg ik dan morgen de sleutels! Ik denk dat er vanavond gezopen moet gaan worden... pardon my French. Ik zal morgen zeker foto's van het appartement en de uitzichten maken om jullie alvast een voorproefje te laten nemen.

Vandaag weer de hele dag achter de computer. Wel even een bespreking gehad met een andere collega van me: Aminata Talla Diop. Zij is een program associate en houdt zich in dat kader bezig met invoer van documenten, monitoring, budgettaire zaken e.d. Wel een goeie om aan boord te hebben. We hebben samen besproken wat we van elkaar verwachten en dat kwam aardig overeen. Wel heeft ze aangegeven door te willen groeien en ik heb haar aangegeven dat ik t.z.t en woordje voor haar zal doen, zodat ze eventueel mijn taak over kan nemen. Ik ben hier tenslotte tijdelijk en het zou prachtig zijn als iemand uit de regio het werk kan voortzetten: daar draait het in ontwikkelingswerk om. We zullen zien.

Geluncht met een Jappanner, die ik gisteren tijdens de vergadering met UN vrijwilligers heb ontmoet. Hij werkt voor UNICEF. Aardige vent. Het voelt wel goed om wat contacten op te doen. Hij heeft me ook wat namen doorgegeven van Nederlanders die bij hem werken en heeft hen over mij gemaild. Daar kwamen ook wat reacties op. Leuk toch? Verder kwam hij meteen met een uitnodiging voor morgen voor een feessie bij een Braziliaan thuis. Gaan we dan ook maar doen: een mens moet wat?! Kortom: maak je over de Paap maar geen zorgen.

hasta la pasta

0 Comments:

Post a Comment

<< Home