een woensdag om niet gauw te vergeten

Ja, dat is toch alweer drie dagen geleden, dat ik mijn laatste update gemaakt heb. Sorry voor diegenen die er met smart op hebben zitten wachten. Er is in die tijd, zoals jullie je kunnen indenken, veel gebeurt.

Maandag was een vrije dag.. daar viel niet veel te beleven. Terug naar het hotel gegaan. Nu heb ik lekker weer TV met goeie programma's. En, raar genoeg, dat is toch wel belangrijk in een land waar je niemand kent en in je eentje zit: 's avonds een beetje naar het plafond liggen staren of een boek lezen gaat ook vervelen en werken... je kunt toch maar een bepaalde hoeveelheid informatie opnemen op een dag. Dus dan maar laveloos naar de TV kijken. Programma's als Smallville, Angel, 24... eigenlijk de programma's die de echte couchpotatoes in Nederland ook kijken.
Ik heb een groot gedeelte van de dag op het bureau doorgebracht met het lezen van zaken. 's Middags ben ik met Keita, de persoon die ik ingehuurd heb om appartementen te scouten, en Landing naar een tweede appartement gaan kijken. We bleken nu, in tegenstelling tot het vorige bezoekje, wel in het bezit te zijn van de sleutels. In eerste instantie stonden we aan het slot van het aangegeven appartement te sjorren zonder veel succes. Na een telefoontje bleek dat we niet het rechtse, maar het linkse appartement moesten hebben (terwijl op de sleutel toch echt rechts stond). Het geheel zag er van binnen goed onderhouden uit en gaf via een klein balkonnetje uitzicht op een weg. Maar het geheel was goed verzorgd en het uitzicht ook te pruimen. Al haalt het natuurlijk niet bij een dakterras... Een goede tweede keuze dus.
Verder ben ik maandag eens naar een ander restaurant gegaan: Loutcha. Daar heb ik al veel mensen over horen praten, dus ik dacht daar mijn geluk ook maar eens te gaan beproeven. Dat bleek een goede keus. De menukeuze was groot met gerechten uit Senegal, Portugal en Kaap Verdie en een aantal interesante gerechten. Ik heb me als eerste maar eens op de Thiebou Dienn gegooid: rijst met vis en groenten. En dat was geen slechte keuze. De vis was heerlijk; ik at eindelijk weer eens een aantal verschillende groenten; en het restaurant heeft een leuke ambiance. En dat trekt natuurlijk wel mensen: het was er erg druk. Maar een tafeltje voor 1 persoon is er altijd wel te vinden... snik..

Dinsdag was een interessante dag. Ik heb mijn onmiddelijke counterpart ontmoet. Hij zit in een nieuw bureau elders in de stad, daar waar ons bureau ook naartoe gaat verhuizen. Hij komt van origine uit Ivoorkust en heet Mamadou Kone. Een aardige kerel en volgens mij een goeie om naast me te hebben. Hij legt zaken rustig en duidelijk uit, in tegenstelling tot anderen hier op het bureau. En we hebben een werkprogramma voor mij uitgewerkt wat haalbaar zou moeten zijn. Dus ik weet nu alweer wat beter wat ik kan verwachten... en dat is aanzienlijk.
Het werk draait om veel verschillende dingen, zoals ik ook al uit de taakomschrijving heb kunnen lezen. Je bent bezig met het verbeteren van het werksysteem hier, met het beoordelen van voorstellen van de zogenaamde landenbureaus van de UNDP, met het aansporen tot actie, het leggen van contacten, het bezoeken van organisaties... en wat al niet meer. Klinkt dus goed. Ik kan zoveel reizen als ik wil. Het dekkingsgebied is West en Centraal Afrika: langs de west-kust van Afrika zijn dat de landen van Mauretanie tot Congo en naar binnen toe tot aan Burundi. Een behoorlijk stukkie dus: ga ik niet allemaal redden in het jaar dat ik hier ben. Maar ik hoop de interessantste wel aan te doen: Kaap Verdie en Sao Paolo en Tome. We zullen zien.
Maar ik heb in ieder geval prettig samengewerkt met Mamadou en ben heel wat wijzer geworden over mijn werk: hij heeft een aantal van mijn taken uitgevoerd toen mijn post nog niet gevuld was.

Woensdag heb ik hetgeen we besproken hebben uitgewerkt. En uiteraard bleek dat voorbeeld schema's zoals wij die uitgewerkt hadden al bestonden en hadden ze dat niet verteld. Ik ga dus vandaag maar met de andere collega praten om te zien of er nog meer van zulke geintjes zijn en om te zien wat zij, Aminata, van onze samenwerking verwacht. Even kijken of ze wel medestander is; ik denk het wel, maar het is ook mogelijk dat zij eigenlijk op mijn baan zat te azen en dan kan ik natuurlijk wel wat tegenstand verwachten.
Verder ben ik woensdag opnieuw bezig geweest met mijn appartement. Ik moest met Keita mee naar de verhuurbemiddelaar. Uiteraard bleek de prijs van het appartement met terras hoger te zijn dan verwacht: 300.000 i.p.v. 200.000 fCFA. En da's toch een verschil van 100 dollar per maand. Was ik niet zo blij mee. Ik heb dan ook gezegd dat ik vrijwilliger ben en dat ik niet zoveel kan betalen. Maar ik vrees dat er niet veel van de prijs afgaat. Nou goed... dan maar wat meer betalen: ik zal uiteindelijk uitkomen op ongeveer 550 dollar per maand. Best stevig voor een vrijwilligertje, maar nog betaalbaar van mijn maandelijkse vergoeding. Het eten zal tenslotte niet zo heel duur zijn. En het voordeel van het appartement is dat alleen voor water en electriciteit betaald hoeft te worden: de rest is inbegrepen. En dan kunnen eventuele bezoekers ook genieten van Dakar zonder daarvoor perse de stad in te moeten. Supermarkten, een bakker en eetgelegenheden zijn om de hoek. Ik denk dat ik het gewoon maar doe.
Ben gisteren weer naar restaurant Loutcha gegaan. Dit keer heb ik een Kaap Verdies gerecht genomen Cachupino o.i.d. Er stond bij dat er veel groenten en een mix van vlees in zat, dus dat stond me wel aan. En inderdaad: er werd een gele stoofschotel geserveerd met pompoen, wortel, kool, zoete aardappel, cassave, zwarte en witte bonen en jonge mais met stukken rund- en varkensvlees en kip. Nou.. veel gevarieerde kun je het toch niet krijgen. Heb dan ook goed gegeten.

En vandaag... we zullen zien.