De eerste dag in Dakar

Gisteren laat aangekomen in Dakar. De vlucht verliep voorspoedig: heb me gewoon vastgeklampt aan twee oudere dames die de trip al eerder hadden gedaan. Ook de douane deed niet moeilijk, gelukkig, en de chauffeur van het project stond op me te wachten om me naar mijn hotel te brengen. Met een biertje en een rare film op Canal Plus heb ik uiteindelijk de zware dag afgerond.

De eerste dag in Senegal. Meteen een zware dag! Ben er vanmorgen vroeg opuit gegaan om Dakar Centre een beetje te leren kennen. Het is een grote stad met meer dan 2 miljoen inwoners, dus het is me niet gelukt de hele stad in een keer te bekijken. Er waren wel genoeg Senegaleesjes die me wel op sleeptouw wilden nemen. Dat heb ik uiteindelijk dan ook maar toegelaten, wat eigenlijk best leuk was. Je ziet wat dingen die je normaal niet meteen tegen het lijf zou lopen: ze vertellen je de namen van de verschillende ongelofelijk kleurrijke markten die je tegenkomt en hebben allerlei wetenswaardigheidjes over de stad. En uiteindelijk kom je dan natuurlijk bij hun winkeltje uit, waar je de eerste klant bent en dus eigenlijk wel iets moet kopen! Dat brengt geluk, zeggen ze. Uiteraard niet voor mij; mijn portomonaille loopt gestaag leeg. Ach, denk ik dan, ik ben bezig met me te orienteren en dat kost altijd wat meer.

Vanmiddag ben ik met een Italiaan die ik in mijn hotel tegengekomen ben in een taxi naar Lac Rose vertrokken. Lac Rose is een zoutmeer, die door de aanwezige algengroei een roze gloed over zich krijgt bij zonnig en winderig weer. Het was uiteraard bewolkt en nagenoeg windstil: dat heb je als je Paap heet! Maar het was toch een imposante vertoning: allemaal mensjes met grote manden zout op het hoofd die met hun blote beentjes door het akelig zoute water waden! Volgende keer wat foto`s. Je moet er maar niet aan denken wat er gebeurt als die lui een wondje hebben!

Vanavond ga ik een hapje eten met mijn Italiaanse vrind: waarschijnlijk Poulet Yassaa, ofwel Kip in citroen/uiensaus! Yummie!! En daarna misschien nog een kopje Atayah, de supersterke en akelig zoete Afrikaanse thee.

Misschien tot morgen?